กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 209 พอเงยหน้าขึ้นมาคนก็หายไปแล้ว
อายุทางสภาพจิตใจมันไม่เข้ากันเลยสักนิดไหมล่ะ รู้หรือเปล่าว่าอัจฉริยะคืออะไร จิตใจของอัจฉริยะล้วนเป็นผู้ใหญ่กันทั้งนั้น จะไปมองเจ้าพวกไอ้เด็กกะโปโลกลุ่มนี้ลงได้ยังไง เหน็บแนมใครกัน
“พรืด...” จิ้นเป่าหลุดขำออกมาทันทีกับคำเปรียบเปรยของน้องหญิงบ้านของตน
“ได้ ๆ ๆ พี่สองพูดผิดไปเอง” แค่รูปร่างเตี้ยสั้นอ้วนท้วนกลมดิกราวกับลูกหมูตัวน้อยของน้องหญิงเขา คิดว่าคงไม่มีพวกตาบอดที่ไหนกล้าลงมือกับน้องหญิงหรอก
คำพูดนี้หากให้ถังถังรู้เข้า ถังถังคงได้ประเคนหมัดเด็ดให้พี่สองบ้านของตนได้ลิ้มรสสักมื้อแน่ ว่าใครเป็นลูกหมูตัวน้อยกัน เธอเรียกว่าอวบระยะเริ่มต้น อวบระยะเริ่มต้นต่างหาก