กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 207 ใช้เท้าเดินเที่ยวหลังเขาเป็นครั้งแรก
“เอาเถอะ พวกเราไม่รู้เรื่องจริง ๆ วางใจเถอะ ต่อไปฉันกับพ่อพวกนายจะไม่ลืมแล้ว”
ถังถังส่งสายตาให้พี่ชายทั้งสองของตน ดูสิ สุดท้ายก็ต้องให้ฉันออกโรงอยู่ดีนี่ไง เงินค่าขนมถึงได้ลอยมาเห็น ๆ
เจาฉายกับจิ้นเป่าขำแทบแย่ พวกเขาทั้งสองไม่ได้ขาดแคลนเงินค่าขนมแต่อย่างใด เพราะอย่างไรพวกเขาก็ไม่ได้อยู่ข้างกายพ่อแม่ของตน พ่อแม่ของตนกลัวว่าพวกเขาจะไม่มีเงินซื้อพวกอุปกรณ์การเรียน ตั้งแต่พวกเขาทั้งสองเข้ามัธยมปลายมา เงินค่าขนมที่ให้ในแต่ละเดือนก็ไม่ใช่น้อย ๆ เลย
เพียงแต่น้องสาวของตนไม่รู้เรื่องนี้ ความจริงต่อให้พ่อแม่ของตนไม่ให้ น้าชายคนเล็กของตนก็ให้อยู่ดี ไม่อย่างนั้นเงินทุนที่ทั้งสองคนใช้หมุนเวียนค้าขายของจะมาจากไหนกัน?