เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 111 เธอทำใจได้เร็วดีเหมือนกันนะ
คนเราก็เป็นเช่นนี้ ยามที่เสียใจอยู่คนเดียว ยังพอทนสะกดกลั้นไม่ให้อารมณ์ของตัวเองพังทลายลงมาได้ ทว่าทันทีที่มีคนมาปลอบโยน กำแพงในใจพลันพังทลายลงในพริบตา เสียงร้องไห้โฮกึกก้องสะท้อนไปมาในมิติขนาดไม่ใหญ่แห่งนี้ทันที
ริ้วแสงถอยร่นไปด้านหลังตามสัญชาตญาณ คุณพระ ตกใจหมดเลย
รอจนเสียงร้องไห้แสบแก้วหูค่อย ๆ กลายเป็นเสียงสะอื้นแผ่วเบา ริ้วแสงถึงได้ขยับเข้าไปใกล้ถังถังอีกครั้ง
ตอนนี้มันนึกเจ็บใจตัวเองเหลือเกินที่ไม่ยอมงอกมือออกมาสักสองข้าง ไม่อย่างนั้นคงช่วยถังถังเช็ดน้ำมูกได้แล้ว จะได้ไม่ต้องมองดูน่าเหน็บแนมขนาดนี้
หากไม่ใช่เพราะริ้วแสงอยู่ในสภาพเจ้าก้อนแสงน้อยมาโดยตลอด จนถังถังมองไม่เห็นสีหน้าของริ้วแสงละก็ ถังถังคงได้พุ่งเข้าไปเปิดศึกตะลุมบอนกับริ้วแสงจนตัวตายแน่ ๆ