กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 110 เด็กน้อยก็มีเรื่องกลุ้มใจเหมือนกัน
หมอเฒ่าเห็นบรรดาญาติผู้ป่วยต่างนิ่งเงียบไม่ส่งเสียง จึงกระแอมเบา ๆ “เอ่อ คือว่า พวกคุณเข้าใจชัดเจนแล้วใช่ไหม”
ไป๋ฉางชิงรีบดึงสติกลับมา “เข้าใจแล้วครับ ต่อจากนี้ต้องนอนพักรักษาตัวในโรงพยาบาลต่อไหม”
แพทย์หนุ่มพยักหน้า “ช่วงนี้จำเป็นต้องนอนโรงพยาบาลเพื่อดูอาการก่อน นอกจากผู้ป่วยจะไข้ลดสนิท ไม่เช่นนั้นการเป็นไข้กลับไปกลับมาจะไม่เป็นผลดีต่อสมองและปอดอย่างมาก”
ไป๋ฉางชิงพยักหน้า เรื่องพวกนี้เขาเองก็ไม่เข้าใจ ขอแค่เชื่อฟังแพทย์ก็พอ
แพทย์ในยุคนี้มีความรับผิดชอบสูงมาก ความไว้วางใจที่ชาวบ้านมีต่อโรงพยาบาลก็สูงกว่ายุคหลังมากโข