กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 87 ความลำบากนี้พวกนายสองคนรับไว้เองเถอะ
ไป๋ฉางชิงตบฉาดใหญ่ใส่ลูกชายคนละที รีบอุ้มลูกสาวของตนขึ้นมา ให้ลูกสาวนอนซบไหล่ของเขา พลางตบหลังลูกสาวเบา ๆ อย่างอ่อนโยน “ลูกสาวไม่ร้องนะ พี่ชายรังแกหนูใช่ไหม เดี๋ยวพ่อจะซ้อมพวกเขาสองคนสักยก แก้แค้นให้หนูดีไหม”
น็อกจากที่หนึ่ง...
เจาฉาย จิ้นเป่า ไม่ใช่สิ พวกเราไม่ควรถามก่อนหรือว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น ทำไมถึงเข้ามาก็ลงไม้ลงมือเลยล่ะ
ไป๋ฉางชิงรู้สึกว่าลูกชายโง่สองคนที่ยืนอึ้งทนดูไม่ได้จริง ๆ จึงอุ้มลูกสาวหันหลังให้เจ้าหนูสองคน พอดีให้ถังถังสบตากับท่าทางเซ่อซื่อของพี่ชายทั้งสองคน รอยยิ้มในดวงตาของถังถังแทบจะปิดบังเอาไว้ไม่อยู่แล้ว