กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 88 โดนซ้อมไปแล้วทั้งที การบ้านนี้ยังไงก็ต้องเขียนให้ได้
ข่งเจินเห็นลูกชายคนโตสงบเสงี่ยมลงแล้ว ก็หันขวับไปมองลูกชายคนที่สองที่กำลังเอามือปิดปากหัวเราะ ยังไม่ทันที่มือของข่งเจินจะเอื้อมไปถึง จิ้นเป่าก็รีบเอ่ยปากขอการอภัยทันที เจ้าหมอนี่มักจะยอมรับผิดได้เร็วที่สุดเสมอ ความเร็วในการทำผิดกับความเร็วในการยอมรับผิดได้สัดส่วนกันเป๊ะ
“แม่ แม่ ฉันผิดไปแล้ว ต่อไปฉันจะไม่ทำให้น้องสาวโกรธอีกเด็ดขาด”
“งั้นแกก็พูดมาสิ วันนี้น้องสาวโกรธเพราะอะไร”
จิ้นเป่าเกาหัว “วันนี้พวกเราควรจะขอความยินยอมจากน้องหญิงก่อน ถึงจะให้น้องหญิงมาเรียนด้วยกัน ไม่ควรคิดตัดสินใจไปเอง”