กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 231 เช่าร้าน
เจียงม่านเหลือบมองเจียงเว่ยกั๋ว ก็รู้ทันทีว่าพอได้ยินว่าจะจ้างคน พ่อก็เริ่มใจอ่อน
อะไร คิดว่าพอจ้างคนแล้วเจ้าของร้านอย่างพ่อจะได้นอนราบหรือ?
คิดสวยเกินไปแล้ว
แต่ตอนนี้เจียงม่านไม่พูดเรื่องนั้นกับพ่อ ต้องเช่าร้านให้ได้ก่อน
หลังจากนั้นพอเริ่มเตรียมเปิดกิจการอะไรต่าง ๆ เจียงเว่ยกั๋วก็จะเข้าใจเอง
ร้านขนาดนี้อย่างน้อยต้องจ้างคนหนึ่งคน ถึงตอนนั้นเธอก็มาช่วยได้บ้าง สามคนก็พอถูไถ
ต่อให้มีเวลาว่างได้นอนราบ คนที่ได้นอนก็ต้องเป็นเธอ
ผู้ชายอายุสี่สิบกำลังวังช์ จะนอนทำไม ต้องตั้งใจทำงานให้ดี
เจียงม่านพยักหน้า “เอาที่นี่แหละ ตอนนั้นพ่อก็ใช้ฝีปากต่อราคาให้ดี ๆ”