กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 232 เจ้าของบ้านหายตัวไป
เสิ่นจิงเจ๋อตกใจอย่างมาก “ทำแบบนี้ได้ยังไง เราเพิ่งแต่งงานกันนะ!”
เจียงม่านพูดไม่ออก “เพิ่งแต่งงานก็ไม่เห็นต้องโหมกันขนาดนี้ วันหนึ่งทำกันสองรอบ คู่แต่งงานใหม่บ้านไหนเขาทำแบบนี้กัน นายเป็นไอ้สัตว์ร้ายหรือไง?”
เสิ่นจิงเจ๋อ “……”
“ฉันให้จับ ให้แทะ แล้วทำไมฉันถึงทำแบบนั้นบ้างไม่ได้ล่ะ…”
ตอนพูดประโยคนี้ ใบหน้าของเสิ่นจิงเจ๋อแดงขึ้นเล็กน้อย เจียงม่านทั้งขำทั้งจนใจ “มันไม่เหมือนกัน ไม่อย่างนั้นฉันให้เอามือให้เต็มอิ่ม
แล้วนายจะยอมนอนหรือไง?”
“แบบนั้นไม่ได้ ยิ่งทรมานกว่าเดิม”
จับได้แต่กินไม่ได้ ชีวิตแบบนั้นแทบไม่ต่างจากไม่ใช่คน