กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 230 ห้องแถวหน้าร้าน
เจียงม่านหัวเราะอย่างไม่เกรงใจ “พ่อก็ยอมรับชะตาเถอะ อย่างน้อยก่อนหน้านี้พ่อก็เคยตามซีเสี่ยวจวินเห็นวิธีจัดการร้านเสื้อผ้ามาแล้ว
จะกลัวอะไร พ่อมีประสบการณ์คบหากับผู้หญิงมากกว่าใครไม่ใช่หรือ แค่พ่อยืนหน้าร้านด้วยหน้าตาแบบนี้
สาวใหญ่สาวเล็กก็ต้องแห่เข้าร้านมาซื้อเสื้อผ้าแล้ว”
“ไป ๆ”
เจียงเว่ยกั๋วทำหน้าเศร้า “พ่อช่างดวงซวยจริง ๆ เดิมทีคิดจะกินข้าวนุ่ม ๆ แต่ยังกินไม่ทันกี่คำก็ต้องหาเงินเลี้ยงตัวเองทุกวัน”
เจียงม่านหัวเราะยิ่งกว่าเดิม “พ่อยอมรับชะตาเถอะ รู้ไหมว่าทำไมฉันถึงขี้เกียจขนาดนี้? ก็เพราะได้พ่อมาเต็ม ๆ ไง