กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 87 เกิดความโลภ
ผ่านไปพักหนึ่ง หานอิ่งถึงเดินออกมาจากตรอกเล็กๆ สีหน้าดูเก้อเขินเล็กน้อยขณะมองดูชายหนุ่มชุดแดงตรงหน้า
อวี๋ซีปรายตามองนางแวบหนึ่ง ตรงอกเสื้อข้างซ้ายยังมีรอยเท้าจางๆ ติดอยู่ แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงแค่ส่งยิ้มให้อย่างมีมารยาท
พูดกันตามตรง อวี๋ซียังคงรู้สึกว่าแม่คนนี้ควรเลิกทำตัวอ่อนไหวใช้อารมณ์ชั่ววูบได้แล้ว ฝีมือแค่นี้ ไปสู้กับคนรับใช้เฝ้าบ้านสองคนยังโดนเขาถีบเอาเสียได้
“ท่านแม่.........”
“วางใจเถอะ พี่สาวไม่ได้ทำอะไรนางหรอก” หานอิ่งมองสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกสับสนของเด็กหญิงตัวน้อยแล้วเอ่ยปลอบ
“น้องสาวตัวน้อย เจ้ากับน้องชายคิดจะทำยังไงต่อไปหรือ?”
“พวกเราไม่กลับไปหรอกเจ้าค่ะ พอลับหลังพี่สาวกับพี่ชาย นางต้องคิดจะขายน้องชายอีกแน่ ข้าอยากหนีไปจากที่นี่ ข้าเลี้ยงดูน้องชายได้” เด็กหญิงพูดอย่างเด็ดเดี่ยว พลางมองเด็กชายตัวน้อยที่กอดไว้ในอกซึ่งค่อยๆ หยุดร้องไห้ด้วยสายตาเอ็นดูรักใคร่