เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารย์หมึกทอง
ยืมกำลังพลจากทะเลตะวันออก
“ลูก ๆ ทั้งหลาย เขากลับมาแล้ว”
สือโม่ฝานไม่รู้ว่าหากเจ้าวานรมีความรู้ขึ้นมาจะเป็นอย่างไร เขาสังหารราชันมารปั่นป่วนโลก เพียงเพื่อสร้างความคุ้นเคยไว้บ้างเท่านั้น ขอเพียงได้เป็นผู้มีพระคุณช่วยชีวิตฝูงวานรเหล่านั้นก็เพียงพอแล้ว
เสียงตวาดกึกก้องเสียงหนึ่งกลบฝังพวกพ้องที่ถูกราชันมารปั่นป่วนโลกสังหาร ฝูงวานรเหล่านั้นยังไม่มีเวลาแม้แต่จะปัดดินบนใบหน้าออก
ซุนหงอคงผู้ปรารถนาจะกลับบ้านเกิดใจแทบขาด กลับไม่พบผู้ใดออกมาต้อนรับ สีหน้าของเขาจึงไม่น่าดูอย่างยิ่ง ทุกย่างก้าวที่เดินผ่าน รอยโลหิตบนพื้นและขนวานรต่างกระจัดกระจายไปทั่ว
“ท่านราชา ท่านราชา”
วานรหลายตัวเห็นซุนหงอคง จึงร้องตะโกนพลางวิ่งเข้ามา
“แล้วเรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นได้อย่างไร?” ซุนหงอคงเอ่ยถามด้วยความเดือดดาลอย่างยิ่ง วานรหลายตัวรีบอธิบาย
ซุนหงอคงจัดการเรื่องราวต่าง ๆ ไปพลาง เตรียมของขวัญเพื่อขอบคุณไปพลาง เมื่อมองดูวานรชราผู้ถ่ายทอดความรู้แก่เหล่าวานร สือโม่ฝานก็มอบความทรงจำเกี่ยวกับความรู้เหล่านั้นให้แก่เขา