เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารย์หมึกทอง
เคราะห์กรรมจอมสวรรค์น้อย
“หืม อสูรน้อยผู้สถาปนาเทพแห่งอดีตผู้นั้น กลับออกตามหาวาสนาไปทั่ว ทั้งยังรู้ว่ารากฐานที่สั่งสมมาของตนยังไม่เพียงพอ จึงเริ่มกดข่มพลังของตนเองตั้งแต่ระดับเซียนเร้นลับ”
“ไม่เลว ไม่เลว ใช้เคล็ดวิชาของอสูร มาร ภูตพราย เซียน เทพ พระ และไตรวิสุทธิ์ ตลอดจนเคล็ดวิชาอื่น ๆ มารวมเข้าด้วยกัน โดยมีร่างแท้ของตนเป็นรากฐาน แล้วบำเพ็ญมานานนับพันปี”
“ชักกระบี่สะบั้นสวรรค์”
เพียงกวาดตามองไม่กี่ครั้ง พวกเขาก็รู้ถึงที่มาของสือโม่ฝานแล้ว เมื่อกล่าวขึ้นมา เขายังมีกรรมเกี่ยวพันกับพวกเขาอยู่บ้าง เพราะใช้วิชาของพวกเขาเป็นรากฐาน ทั้งไม่เคยทำร้ายผู้ใด แม้จะฝึกวิชามารและวิชาอสูร แต่ก็ยังดูดซับปราณวิญญาณฟ้าดิน
เพียงแต่นิสัยชอบกินดื่มอย่างตะกละตะกลามทุกครั้งนั้น ยังลืมรากเหง้าเดิมไม่ได้ รากเหง้าของผู้ที่เคยอดตายมาแทบสิ้นใจ
กระบี่เดียวฟาดฟันออกไป สือโม่ฝานก็ก้าวข้ามจอมสวรรค์น้อย จอมสวรรค์กลาง และมหาจอมสวรรค์ในคราเดียว ก่อนเข้าสู่มรรคโดยตรง