บทที่ 38 แม่สื่อในหมู่บ้านมาหาถึงบ้าน

บทที่ 38 แม่สื่อในหมู่บ้านมาหาถึงบ้าน

ตลอดทั้งคืนนี้ ไห่ตงชิงไม่ได้ข่มตาหลับเลยแม้แต่น้อย

ขอแค่เปลือกตาปิดลง ลูกศรลับเอาชีวิตดอกนั้นก็จะคอยเตือนให้มันต้องตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา

ฟ้ารังอรุณยังไม่ทันสาง เสียงฝีเท้าก็ดังแว่วมาจากด้านหลัง

ไม่ต้องหันไปมองก็รู้ว่าเป็นซือชิวฉิงที่ตื่นนอนแล้ว

"เป็นอย่างไรบ้าง"

ซือชิวฉิงเดินมาข้างกายสวี่เฉิงอันพลางเอ่ยถาม

สวี่เฉิงอันหัวเราะหึๆ "ยังไม่ยอมสยบเลยครับ ไม่เป็นไร เดี๋ยวผมค่อยๆ เล่นกับมันไป"

แม้ว่าไห่ตงชิงจะแอบขยาดอยู่บ้าง ทว่าแววตาของมันยังคงดื้อรั้น เป็นประเภทที่ยอมตายแต่ไม่ยอมก้มหัว

"ยังต้องทรมานมันอีกนานแค่ไหนเนี่ย เธอไม่ได้นอนทั้งคืนเลย แบบนี้จะทนไหวเหรอ"