บทที่ 37 เคี่ยวเหยี่ยว

บทที่ 37 เคี่ยวเหยี่ยว

ซือชิวฉิงเองก็เริ่มสนใจขึ้นมา "เฉิงอัน ฝึกมันให้เชื่องแล้วมีประโยชน์อะไรเหรอคะ?"

สวี่เฉิงอันยิ้มพลางอธิบาย "ประโยชน์เยอะเชียวล่ะ ไห่ตงชิงก็เหมือนพวกเหยี่ยวล่านั่นแหละ มันช่วยนายพรานล่าเหยื่อได้ ฮ่าๆ!"

แม้ว่าฝีมือการล่าสัตว์ของเขาจะเก่งกาจมากอยู่แล้ว แต่ถ้าสยบเจ้าไห่ตงชิงตัวนี้ได้ก็คงสะดวกขึ้นอีกเยอะ แถมบางครั้งยังไม่ต้องทำให้หนังสัตว์ฉีกขาดอีกด้วย

สวี่เฉิงอันใช้เชือกป่านมัดไห่ตงชิงไว้ใต้ต้นไม้ในลานบ้าน ก่อนจะกำชับว่า "ยัยหนู ก่อนจะฝึกมันเชื่อง พวกเธอห้ามไปแตะตัวมันเด็ดขาดนะ ไม่อย่างนั้นโดนจิกแน่!"

ซือชิวฉิงกับซือชิวหนิงยังพอว่า แต่หลักๆ คือซือชิวหลิงที่มีความอยากรู้อยากเห็นสูง และไม่มีภูมิคุ้มกันต่อสัตว์ตัวเล็กๆ แบบนี้เลย