บทที่ 39 ป้าหวังมาเป็นแม่สื่อให้ซือชิวฉิง

บทที่ 39 ป้าหวังมาเป็นแม่สื่อให้ซือชิวฉิง

"อ้าว ชิวฉิง พวกเธอเพิ่งกินข้าวเย็นกันเหรอเนี่ย"

พอป้าหวังเห็นเนื้อตุ๋นหม้อเหล็กใบใหญ่ ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ พลางกลืนน้ำลายเอื๊อก

ยุคสมัยนี้การได้กินเนื้อไม่ใช่เรื่องง่าย ยิ่งได้กินแบบไม่อั้นก็ยิ่งยากเข้าไปใหญ่

แถมในชามของทุกคนยังเป็นข้าวสวยขัดขาวอีกต่างหาก!

ป้าหวังนึกสงสัยในใจเหลือเกิน ฐานะของบ้านตระกูลซือเดิมทีก็ไม่ดีอยู่แล้ว ยิ่งพอพ่อผู้ล่วงลับของสามพี่น้องจากไป สภาพความเป็นอยู่ก็ยิ่งย่ำแย่ลงไปอีก แล้วทำไมมื้อเย็นถึงยังกินดีอยู่ดีขนาดนี้ได้ล่ะ?

อีกอย่าง วันนี้ก็ไม่ใช่วันพิเศษอะไรเสียหน่อย!

ทั้งเนื้อไก่ป่า เนื้อกระต่ายป่า เนื้อกวาง...

แม้แต่วันตรุษจีนบ้านตัวเองยังไม่ได้กินหรูหราขนาดนี้เลย ได้เชือดไก่สักตัว ซื้อเนื้อหมูสักสองตำลึงก็ถือว่าดีถมไปแล้ว!