ตอนที่ 171 รอใบแจ้งผลสอบคัดเลือก

การสอบเกาเข่าสองวัน จะว่ายาวก็ไม่ยาว จะว่าสั้นก็ไม่สั้น ทนฟันฝ่าไปแล้วก็แค่นั้นเอง

ช่วงบ่ายของวันที่สองหลังสอบวิชาการเมืองเสร็จ ตอนที่จี้จือเวยเดินออกจากสนามสอบ ขอบฟ้าถูกแต่งแต้มด้วยแสงอาทิตย์ยามเย็นสีส้มอมแดง ลมหนาวพัดบาดใบหน้า เธอพ่นลมหายใจออกมายาว ๆ ฟู่ว โล่งใจไปทั้งตัว

ในที่สุดก็สอบเสร็จแล้ว

ด้านนอกสนามสอบมีคนล้อมเป็นกลุ่มก้อนเหมือนเช่นเคย บ้างหัวเราะ บ้างร้องไห้ บ้างนั่งยอง ๆ เงียบไม่พูดไม่จากับพื้นทำตัวเป็นเห็ด และยังมีคนที่ดึงคนอื่นมาตรวจคำตอบ พอตรวจไปได้ครึ่งทางแล้วจู่ ๆ ก็พบว่าตัวเองตอบผิด ร้องโฮลั่นออกมาตรงนั้น

ท่ามกลางทะเลผู้คนเนืองแน่น เธอเหลือบมองปราดเดียวก็เห็นเฉิงเยี่ยนชวน

เขายืนอยู่ฝั่งตรงข้ามของถนน ปกเสื้อโค้ททหารตั้งชัน สองมือล้วงกระเป๋า สายตามองข้ามศีรษะผู้คนที่ขยับไหวไปมา ล็อกลงบนใบหน้าของเธออย่างแม่นยำ

วินาทีที่เห็นเธอเดินออกมา หัวคิ้วของเขาก็คลายลง มุมปากยกโค้งขึ้นเล็กน้อย ก้าวขายาว ๆ เดินตรงมาทางนี้ทันที