ตอนที่ 167 ข่าวลือ

เวลาผ่านไปแวบเดียว ก็ล่วงเข้าสู่เดือนสิงหาคม

เฉิงเยี่ยนชวนจากไปเกือบสามเดือนแล้ว จดหมายกลับไม่เคยขาด สิบวันครึ่งเดือนส่งมาฉบับหนึ่ง

เพียงแต่ในจดหมาย ทุกบรรทัดทุกตัวอักษรล้วนแฝงไว้ด้วยคำเดียว นั่นคือ ยุ่ง

นี่ไม่ใช่ข้ออ้างแต่อย่างใด เขาได้เลื่อนตำแหน่งแล้ว ตอนนี้อยู่ในระดับกองทหารอย่างเต็มตัว ภารกิจฝึกซ้อมหนักหน่วง พาทีมออกฝึกภาคสนาม ประเมินการซ้อมรบ สารพัดเรื่องประดังประเดเข้ามาไม่ขาดสาย กระทั่งวันหยุดพักผ่อนยังต้องเลื่อนออกไป

เมื่อก่อนเวลาเขาเขียนจดหมาย สามถึงห้าหน้ากระดาษเป็นเรื่องปกติ สองฉบับล่าสุดสั้นลงอย่างเห็นได้ชัด ลายมือก็หวัดกว่าปกติเล็กน้อย ท้ายจดหมายยังเสริมมาอีกประโยคหนึ่งว่า “หลายวันนี้พาทีมออกฝึกภาคสนาม พอกลับมาถึงก็ล้มตัวลงนอนหลับเป็นตาย จดหมายเขียนสั้นไปหน่อยอย่ารังเกียจเลยนะ”

จี้จือเวยไม่รังเกียจหรอก เพียงแต่รู้สึกปวดใจอยู่บ้าง

ปลายเดือนสิงหาคม มองดูการเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วงที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น จี้จือเวยก็ได้รับจดหมายอีกฉบับ