ตอนที่ 168 การฟื้นการสอบเกาเข่า

พอเดือนกันยายนมาถึง การเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วงของอ่าวเซี่ยงหยางก็เริ่มต้นขึ้นอย่างเอิกเกริกยิ่งใหญ่

ศึกการเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วงนี้ฟาดฟันกันอยู่ครึ่งค่อนเดือน เหน็ดเหนื่อยไม่ต่างจากปีก่อน ๆ ฟ้ายังไม่สว่างก็ต้องลงไร่ ฟ้ามืดสนิทถึงจะได้เลิกงาน ทุกคนเหนื่อยล้าจนแทบยืดเอวไม่ขึ้น

จี้จือเวยกลับดูผ่อนคลายกว่าคนอื่น มีน้ำพุวิญญาณคอยค้ำจุน เรี่ยวแรงจึงตามทัน ทั้งยังเจียดเวลาช่วงพักเที่ยงมาอธิบายโจทย์ให้เฉินเสวี่ยเหมยฟังได้อีกด้วย

ช่วงที่การเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วงใกล้จะสิ้นสุด จู่ ๆ สวรรค์ก็เปลี่ยนสีหน้า ฝนตกหนักติดต่อกันสองสามระลอก เทกระหน่ำลงมาอย่างรวดเร็วและรุนแรง ธัญพืชบนลานตากข้าวเกือบจะถูกน้ำท่วมขัง

ยังดีที่จ้าวเถี่ยจู้มีค่าประสบการณ์โชกโชน พอเห็นสีท้องฟ้าไม่สู้ดีก็ตะโกนโหวกเหวกเรียกคน คนเฒ่าคนแก่คนหนุ่มสาวทั่วทั้งกองการผลิตต่างช่วยกันพร้อมหน้า ทั้งกอดทั้งแบกทั้งหาอะไรมาคลุม รีบขนธัญพืชทั้งหมดเข้าคลังสินค้าได้ทันก่อนที่ฝนห่าใหญ่จะเทลงมา

ยามที่สายฝนเทซัดลงมาซ่า ๆ คนกลุ่มหนึ่งยืนอยู่ตรงหน้าประตูคลังสินค้า ตัวเปียกโชกไปทั้งร่าง พวกเขามองหน้ากันแล้วต่างก็หัวเราะออกมา

“หวุดหวิดจริง ๆ!”

“นั่นสิ...”