ตอนที่ 158 เดินทางกลับ

วันที่สิบหกเดือนหนึ่ง ฟ้ายังไม่สว่างดี คนตระกูลจี้ก็เคลื่อนพลกันทั้งบ้านแล้ว

เฉินเซียงเหลียนตื่นนอนตั้งแต่ฟ้ายังมืด ไฟในห้องครัวสว่างขึ้นเร็วกว่าไฟริมถนนตรงปากตรอกชุมชนเสียอีก

พอจี้จือเวยล้างหน้าแปรงฟันเสร็จเดินออกมาจากห้อง บนโต๊ะก็จัดวางปาท่องโก๋ แผ่นแป้งทอดไข่ โจ๊กขาว และกับข้าวร้อน ๆ ส่งควันกรุ่นเอาไว้เรียบร้อยแล้ว

“กินเยอะ ๆ หน่อยนะ บนรถไฟตั้งสองสามวัน อย่าปล่อยให้หิวล่ะ” เฉินเซียงเหลียนคีบแผ่นแป้งทอดไข่ใส่ลงในชามของเธออีกชิ้น

“แม่ พอแล้ว พอแล้วค่ะ ฉันอิ่มแล้ว”

ครอบครัวกินมื้อเช้าพลางพูดคุยหยอกล้อกันอย่างมีชีวิตชีวา จี้เฟิงกับจี้จืออวี่เดินนำหน้าเปิดทาง ในมือหิ้วกระเป๋าผ้าใบที่อัดแน่นไปด้วยสัมภาระ เฉินเซียงเหลียนถือถุงผ้าใส่เสบียงแห้งเดินตามหลัง ส่วนจี้จือเหยาก็ควงแขนจี้จือเวยเดินอยู่รั้งท้ายสุด

เสาไฟริมถนนในตรอกชุมชนยังไม่ดับ แสงสีสลัวสาดส่องลงบนร่างของคนทั้งครอบครัว ทอดเงายาวเหยียดออกไปห้าสาย