ตอนที่ 155 ความเข้าใจผิดเป็นแม่สื่อ

ตอนเย็นในอีกสองวันให้หลัง จี้จืออวี่เลิกงาน

เขาไปล้างมือตรงก๊อกน้ำหน้าประตูโรงงานทอผ้า ส่องเงากับแก้วหน้าต่างอีกรอบ จัดกระดุมตรงคอเสื้อให้เข้าที่ จัดทรงผมให้เรียบร้อยเล็กน้อย จากนั้นจึงก้าวเท้าเดินมุ่งหน้าไปทางสำนักข่าว

เส้นทางนี้เขาเดินมาแล้วสี่ห้าเที่ยวในช่วงครึ่งเดือนมานี้ ทุกครั้งล้วนเป็น “ทางผ่าน” เลี้ยวลดคดเคี้ยวอ้อมไปยังหน้าประตูสำนักข่าว เพื่อรอคอยจนกระทั่งเงาร่างที่ถักเปียถักเกลียวคู่เดินออกมาจากประตูใหญ่

วันนี้ก็ไม่เว้นเช่นกัน

ขณะที่ฉินเฉียวอานเข็นด้วยตัวเองจักรยานออกมาจากประตูใหญ่ของสำนักข่าว กวาดตาเพียงแวบเดียวก็มองเห็นจี้จืออวี่ยืนอยู่ใต้ต้นอู๋ถง

ตัวเขาพิงอยู่กับลำต้น พอเห็นเธอออกมา มุมปากก็กระตุกยิ้มขึ้นมาน้อย ๆ

“วันนี้ก็ทางผ่านอีกแล้วเหรอ” ฉินเฉียวอานเข็นรถเดินเข้าไปหา น้ำเสียงเจือแววขบขันอยู่บ้าง

“อืม ทางผ่าน” จี้จืออวี่รับแฮนด์รถของเธอมาถือไว้อย่างสีหน้าไม่เปลี่ยน สองคนเดินเคียงบ่าเคียงไหล่ไปตามถนน

ฉินเฉียวอานไม่ได้ปฏิเสธ