ตอนที่ 154 การตัดสินใจของฉินเฉียวอาน

ช่วงเวลาแห่งความสุขมักผ่านไปอย่างรวดเร็วเสมอ เพียงพริบตาเดียวก็ถึงวันที่ห้าเดือนหนึ่งแล้ว

คนในครอบครัวตระกูลจี้ทั้งห้าคน นอกจากปลาเค็มตากแดดอย่างจี้จือเวยแล้ว อีกสี่คนที่เหลือต่างก็กลับไปรายงานตัวที่หน่วยงานกันตั้งแต่วันที่สามเดือนหนึ่ง

ยุคสมัยนี้จะมีวันหยุดตามกฎหมายช่วงตรุษจีนอะไรกัน หน่วยงานยอมให้หยุดคืนส่งท้ายปีเก่า วันที่หนึ่ง และวันที่สอง ก็นับว่าเมตตาเป็นพิเศษแล้ว

ในช่วงเดือนหนึ่ง หน่วยงานกลับยิ่งยุ่งกว่าปกติ มีคนขอลางาน มีคนสลับวันหยุด พอคนไม่พอ แต่ละคนก็ยุ่งจนหัวหมุนแทบไม่ติดพื้น

จี้จือเวยสงสารคนในครอบครัวที่แม้แต่โรงอาหารก็ยังไม่มีเวลาไปกิน จึงพับแขนเสื้อขึ้นมารับหน้าที่เป็น “คนส่งข้าวประจำ” อยู่หลายวัน

เธอขลุกอยู่ในห้องครัว เรียงซี่โครงหมูเปรี้ยวหวานที่เพิ่งออกจากเตาลงในกล่องข้าว ปากก็ฮัมเพลงไม่เป็นทำนองไปด้วย