ตอนที่ 145 จำศีลฤดูหนาวและเส้นทางขากลับ

หลังจากหิมะแรกโปรยปรายผ่านอ่าวเซี่ยงหยาง วันเวลาก็คล้ายถูกสายลมเหนืออันหนาวเหน็บผลักดันให้ก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

หิมะบาง ๆ ระลอกนั้นในช่วงกลางเดือนตุลาคมละลายหายไป จากนั้นกระแสลมหนาวระลอกแล้วระลอกเล่าก็พัดกระหน่ำทั่วขุนเขาและท้องทุ่งอย่างต่อเนื่อง

ใบไม้แห้งที่หลงเหลืออยู่บนต้นไม้ถูกลมหนาวพัดกระชากจนเกลี้ยง คันนาทั้งใกล้และไกลแข็งโป๊ก ลำคลองกลายเป็นชั้นน้ำแข็งหนาเตอะ

กาลเวลาผ่านไปเพียงสองเดือนกว่า ชั่วพริบตาก็ย่างเข้าสู่เดือนมกราคมปี 1976 จากปลายฤดูใบไม้ร่วง

ในช่วงสองสามเดือนนี้ วันเวลาของอ่าวเซี่ยงหยางดำเนินไปตามลำดับขั้นตอน งานเกษตรกรรมหลั่งไหลเข้ามาอย่างต่อเนื่อง

ช่วงปลายเดือนพฤศจิกายน เมื่องานเก็บตกแปลงนาสุดท้ายเสร็จสิ้น สมาชิกสหกรณ์ทั่วทั้งหมู่บ้านต่างก็วุ่นวายกับการส่งธัญพืชหลวงอย่างคึกคัก

บนลานตากข้าวมีผู้คนเบียดเสียด ธัญพืชกระสอบแล้วกระสอบเล่าที่หนักอึ้งถูกชั่งน้ำหนักนำเข้าคลังสินค้า รถม้าและเกวียนสัญจรไปมา ฝุ่นตลบอบอวล