กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
คนกลุ่มหนึ่งมองตามสายตาของจางต้าหนิวไป——
จากนั้น ทุกคนก็กลายเป็นหินไปพร้อมกัน
ตรงใจกลางที่โล่งเล็ก ๆ อันลับตาข้างหน้า บนกองใบไม้แห้งข้างหินก้อนใหญ่ ร่างกายขาวโพลนสองร่างนอนเกยทับกัน เสื้อผ้าหลุดลุ่ยกระจัดกระจายเต็มพื้น
จี้จือเวยยังไม่ทันได้เห็นอะไรกัน ดวงตาก็ถูกเฉิงเยี่ยนชวนเอามือปิดไว้เสียก่อน
“กรี๊ด——!!”
“ตาฉัน! ตาฉัน!”
“แม่เจ้าโว้ย……”
ป้าอ้วนเอามือปิดหน้า แต่นิ้วมือถ่างออกกว้าง “อากาศหนาวขนาดนี้ ไม่กลัวหนาวจนป่วยเป็นอะไรไปหรือไง!”
สหายหญิงทั้งหลายที่อยู่ในเหตุการณ์พากันแตกตื่นโกลาหล
ซุนต้าหยาและเฉินเสวี่ยเหมยกรีดร้อง “กรี๊ด” ขึ้นมาเสียงหนึ่ง สองมือปิดตาลงดังเผียะแล้วหันหลังกลับไปทันที