เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลินซิ่วซิ่วเห็นเฉินหยางขยับเข้าไปใกล้จี้จือเวย ดวงตาก็ยิ่งทอประกายสว่าง รอยยิ้มตรงมุมปากกลั้นเอาไว้แทบไม่อยู่
จากนั้น เธอก็หมุนตัวเดินจากไป ฝีเท้าเร็วกว่าปกติถึงสามส่วน เงาร่างด้านหลังเลี้ยวหายไปหลังพุ่มไม้นั้นแล้วลับสายตาไป
เธอต้องรีบไปตามคนมา ให้จี้จือเวยไม่มีวันได้ผงาดหัวขึ้นมาอีก
หลินซิ่วซิ่วเดินอย่างรวดเร็วปานบิน หัวใจเต้นระรัวราวกับตีกลอง ในหัวเต็มไปด้วย “ละครฉากเด็ด” ที่กำลังจะตามมา บรรดาป้า ๆ พุ่งเข้ามา เห็นจี้จือเวยกับเฉินหยางเสื้อผ้าหลุดลุ่ยเกลือกกลิ้งอยู่ด้วยกัน ภาพนั้น แค่คิดเธอก็ตื่นเต้นจนปลายนิ้วชาหนึบ
ถึงตอนนั้นชื่อเสียงของจี้จือเวยป่นปี้ไม่มีชิ้นดี เฉิงเยี่ยนชวนยังจะเอาเธออยู่อีกเหรอ
เธอยิ่งคิดก็ยิ่งเคลิ้ม ฝีเท้ายิ่งเร็วขึ้น มุมปากแทบจะฉีกยิ้มไปถึงรูหู
ทว่าหลังจากนั้น——
หลังคอก็พลันเจ็บแปลบ เบื้องหน้ามืดดับลงอย่างกะทันหัน
หลินซิ่วซิ่วยังไม่ทันได้แม้แต่จะครางออกมาสักคำ ทั้งร่างก็อ่อนยวบราวกับถูกใครถอดกระดูกออก คว่ำคะมำไปข้างหน้าตรง ๆ