ตอนที่ 139 แผนการชั่วร้าย

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ท้องฟ้าสูงเมฆเบาบาง ดวงตะวันแขวนอยู่อย่างอบอุ่นกลางเวหา เป็นสภาพอากาศที่ดีสำหรับการขึ้นเขาไปเก็บของป่าจากภูเขา

บรรดาป้า ๆ ต่างคล้องตะกร้าไม้ไผ่ สะพายตะกร้าสะพายหลัง เกาะกลุ่มกันสามสี่คน มุ่งหน้าไปทางหลังเขาอย่างเอิกเกริก

จี้จือเวยสะพายตะกร้าไม้ไผ่เดินอยู่ท่ามกลางฝูงชน ด้านข้างมีซุนต้าหยาและเฉินเสวี่ยเหมยเดินตาม ทั้งสามคนพูดคุยกันเรื่อยเปื่อย บรรยากาศผ่อนคลายอย่างยิ่ง

เดินไปได้ไม่ไกล จี้จือเวยก็สัมผัสได้ถึงสายตาคู่หนึ่งที่จับจ้องอยู่บนแผ่นหลังของตน

เธอไม่ต้องหันกลับไปดูก็รู้ว่าเป็นใคร

ตรงริมฝูงชน หลินซิ่วซิ่วเดินตามมาอย่างเงียบเชียบ ในมือถือตะกร้าไม้ไผ่เก่าครึ่งใหม่ใบหนึ่ง

จี้จือเวยเบนสายตาออกไปอย่างแนบเนียน แล้วเดินขึ้นเขาตามพวกเฉินเสวี่ยเหมยต่อไป

ป่าเขาในฤดูใบไม้ร่วง ลดทอนความคึกคักลงไปบ้างเมื่อเทียบกับฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อน

ใบไม้ร่วงหล่นเกลื่อนพื้น ใบไม้แห้งสีเหลืองปูทับบนผืนดิน ยามเหยียบย่ำลงไปส่งเสียงสวบสาบ