ตอนที่ 138 พังพอนอวยพรปีใหม่ให้ไก่

พอการเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วงสิ้นสุดลง วันเวลาของอ่าวเซี่ยงหยางก็คล้ายถูกใครบางคนกดปุ่มเล่นแบบช้า

งานในแปลงนาลดลงไปเกินครึ่ง ที่เหลือก็ไม่พ้นเรื่องพลิกตาก ปะซ่อมแซม กองการผลิตก็ไม่เร่งรัดให้เริ่มงานแล้ว ปล่อยให้หยุดพักวันหนึ่งแทบจะทุกสามวันห้าวัน

สภาพอากาศหนาวเย็นขึ้นทุกวัน แต่ยังไม่ถึงเหมันต์เหน็บหนาวอย่างแท้จริง

ลมเช้าค่ำแฝงไอเย็นเยียบดุจคมมีด พอดวงตะวันตอนเที่ยงโผล่ออกมาก็อบอุ่นนวลตาอีกครั้ง ผึ่งแดดเสียจนกระดูกผู้คนอ่อนยวบยาบไปหมด

บรรดาป้า ๆ เริ่มตระเตรียมการดองผักกาดเปรี้ยว ตากผักแห้ง เย็บผ้าห่มฝ้าย ปะหน้าต่าง ทั่วทั้งกองการผลิตอบอวลไปด้วยความเกียจคร้านผ่อนคลายของการ “เตรียมจำศีลฤดูหนาว”

จี้จือเวยเองก็ยุ่ง ต้องวุ่นวายกับการดองผักกาดเปรี้ยว ยุ่งกับการรื้อเสื้อผ้าหนา ๆ ออกมาซักตาก ใบของต้นพุทราต้นนั้นในลานบ้านร่วงโรยไปเกินครึ่ง เธอจึงกวาดใบไม้แห้งที่ร่วงหล่นมากองรวมกัน กองไว้ใต้โคนกำแพงเพื่อเก็บไว้เป็นเชื้อไฟ

จากคราวที่แล้วที่ไปส่งหลี่หม่านชาง ก็ล่วงเลยมาสามวันแล้ว