ตอนที่ 137 หลี่หม่านชางจากไป

พริบตาเดียว การเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วงก็ผ่านพ้นไปแล้วช่วงหนึ่ง อีกประเดี๋ยวก็จะเข้าสู่เดือนตุลาคม ในที่สุดหลี่หม่านชางก็ถึงเวลาต้องจากไปเสียที

หนังสือตอบรับเข้าศึกษาเป็นบุรุษไปรษณีย์ที่นำมาส่งถึงที่พักเยาวชนปัญญาชนด้วยตัวเอง

เช้าวันนั้น จักรยานคานสูงสีเขียวคันนั้นของบุรุษไปรษณีย์เพิ่งจะจอดลงที่หน้าประตูบ้าน ก็ตะโกนร้องเสียงดังลั่นขึ้นมาคำหนึ่งว่า “หลี่หม่านชาง! จดหมายลงทะเบียน!”

หลี่หม่านชางพุ่งพรวดออกมาจากในห้องครัว บนมือยังเปรอะแป้งข้าวโพดที่ล้างไม่เกลี้ยง คว้าเอาซองจดหมายที่ประทับตัวอักษรสีแดงคำว่า “สถาบันครูแห่งนครหลวง” ซองนั้นไป มือสั่นอยู่นานสองนานก็ยังแกะไม่ออก

“นายรีบแกะสิ!” เจิ้งเสี่ยวหม่านร้อนใจจนกระโดดเหยง ๆ

หลี่หม่านชางตัวสั่นเทาขณะฉีกปากซอง ดึงเอากระดาษแผ่นบาง ๆ แผ่นนั้นออกมา ด้านบนพิมพ์ชื่อของเขาไว้อย่างชัดเจน ด้านล่างประทับตราประทับทางการสีแดงสด