ตอนที่ 136 แสดงเองกำกับเอง

ป้าซิ่วเฟินลูกสะใภ้คนโตของย่าหลี่แหวกฝูงชนเบียดเข้ามา เท้าสะเอวยืนอยู่บนขั้นบันไดหิน เสียงดังฟังชัดเสียจนแทบจะเปิดหลังคาคลังสินค้าได้

“ฉันเห็นเข้าพอดี!” เธอชี้ไปที่หลินซิ่วซิ่ว น้ำเสียงทั้งกังวานและเฉียบขาด

“เมื่อกี้ฉันกำลังตรวจนับถุงธัญพืชอยู่หลังคลังสินค้า พอดีเห็นพวกเธอสองคนอยู่บนขั้นบันไดหิน คนหนึ่งเดินขึ้นคนหนึ่งเดินลง เยาวชนปัญญาชนจี้เดินของเธออยู่ดี ๆ ไม่ได้แตะโดนตัวเธอแม้แต่น้อย เป็นเยาวชนปัญญาชนหลินต่างหาก พอรอให้เยาวชนปัญญาชนจี้เดินมาถึงระดับกลาง จู่ ๆ ตัวเองก็เอียงตัวแล้วกลิ้งตกลงไปเอง!”

ทั่วทั้งบริเวณฮือฮาขึ้นมาทันที

“ฉันเปล่า…” ใบหน้าของหลินซิ่วซิ่วไร้สีเลือดไปอย่างสิ้นเชิง

“เธอเปล่างั้นเหรอ?!”

ป้าซิ่วเฟินขึ้นเสียงดังยิ่งกว่าเดิม “ฉันเห็นกับตานี่แหละ! ตาฉันสว่างโร่เชียว! เธอล้มลงไปแล้วยังจงใจเอาข้อศอกไปกระแทกกับขั้นบันไดหินทีหนึ่ง กระแทกเสร็จถึงค่อยกลิ้งลงไป! ตอนนั้นฉันยังนึกแปลกใจอยู่เลย ว่าคนล้มประสาอะไรถึงยังมีการกะระยะเล็งไว้ด้วย?”