ตอนที่ 100 หลินซิ่วซิ่วผู้งุนงง

ท้องฟ้ายังไม่ทันสว่างดี ในบ้านเยาวชนปัญญาชนหญิงของที่พักเยาวชนปัญญาชนก็มีเสียงกุกกักดังขึ้นระงมไปหมดแล้ว

โจวซิ่วหลานคลำทางในความมืดลุกขึ้นมานั่ง สวมเสื้อผ้าอย่างเบามือ เยาวชนปัญญาชนรุ่นเก่าคนอื่น ๆ ก็ทยอยลุกขึ้นมาเช่นกัน ต่างพยายามผ่อนการเคลื่อนไหวให้เบาที่สุด แม้แต่เสียงกระทบกันของหม้อชามในห้องครัวก็ยังกดให้เบาที่สุด

แต่ทนจำนวนคนที่มากเกินไปไม่ไหว เสียงประตูดังเอี๊ยดอ๊าด เสียงเสื่อกกดังเสียดสี เสียงฝีเท้า ต่อให้พยายามกดแค่ไหนก็กดไม่อยู่

หลินซิ่วซิ่วนอนอยู่บนที่นอนด้านในสุด ใต้ตามีรอยคล้ำใต้ตาสองวงเข้มคล้ำ ทั้งร่างราวกับถูกสูบดวงจิตออกไปจนหมดสิ้น

เธอหลับไม่สบายตลอดทั้งคืน

เสียงกรน เสียงกัดฟัน เสียงพลิกตัว... ส่งเสียงดังรบกวนจนเธอข่มตานอนไม่ลงเลยแม้แต่น้อย อีกทั้งเตียงนอนรวมที่คนเบียดเสียดยังเบียดจนเธออึดอัดทรมานเหลือเกิน ตลอดทั้งคืนทั้งง่วงทั้งน้อยใจ