เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วันนี้ถึงคิวหวังฮุ่ยหรูกับเฉินเสวี่ยเหมยทำอาหาร
หวังฮุ่ยหรูเป็นคนคุมกระทะ เฉินเสวี่ยเหมยเป็นคนก่อไฟ สองคนแบ่งงานกันอย่างชัดเจน
บนกระทะเหล็กใบใหญ่วางตั้งด้วยลังถึงนึ่ง ด้านในเป็นข้าวธัญพืชหยาบผสมเศษข้าวโพด สีสันเทาหม่น แค่เห็นก็ชวนให้ระคายคอแล้ว
กระทะอีกใบข้าง ๆ ผัดผักกาดขาว กระปุกน้ำมันหยดลงก้นกระทะไปสองหยด ผักกาดขาวเทลงไปส่งเสียงดังฉ่า จากนั้นตักน้ำใส่ลงไปหนึ่งกระบวยเคี่ยวจนเดือดปุด ๆ ละอองน้ำมันน้อยจนน่าเวทนา
กระทะอีกใบต้มซุปเห็ดไว้หนึ่งอ่าง เห็ดแห้งไม่กี่ชิ้นกับใบผักป่าลอยอยู่บนน้ำซุปใส รสชาติจืดชืดจนแทบส่องเห็นเงาคน
กับข้าวเพิ่งยกขึ้นโต๊ะ พวกเยาวชนปัญญาชนใหม่ก็ล้อมวงเข้ามา
โจวซิ่วหลานยืนอยู่ข้างเตาไฟ ในมือกำสมุดเล่มเล็กไว้พลางเชิดคางใส่พวกเขา “ส่งมอบธัญพืชได้แล้ว พวกนายกินเท่าไหร่ก็ส่งมอบเท่านั้น ของเมื่อเช้านี้ก็ต้องชดเชยให้ครบด้วย”
สวีเว่ยกั๋วก้าวไปข้างหน้าเป็นคนแรก เขาตวงธัญพืชจากถุงธัญพืชเทลงในโอ่ง ท่าทางคล่องแคล่วว่องไว