เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
โจวซิ่วหลานกับจ้าวกั๋วชิ่งอยู่ห่างจากที่พักเยาวชนปัญญาชนราวหนึ่งถึงสองร้อยเมตร ก็เห็นเยาวชนปัญญาชนใหม่หกคนลากสัมภาระห่อใหญ่ห่อเล็กเบียดเสียดกันเป็นกลุ่ม ดูคล้ายลูกแกะฝูงหนึ่งที่ถูกต้อนเข้ามาในคอกแปลกหน้า กำลังกวาดสายตามองไปรอบ ๆ อย่างกระสับกระส่าย
จ้าวเถี่ยจู้พาทุกคนมาทิ้งไว้หน้าประตูบ้าน แล้วเชิดคางส่งสัญญาณให้โจวซิ่วหลานกับจ้าวกั๋วชิ่งที่เพิ่งมาถึง “คนส่งมอบให้พวกคุณแล้วนะ จัดการให้เรียบร้อย” พูดจบก็หันหลังเดินจากไป ฝีก้าวเร็วกว่าตอนมาเสียอีก
แผ่นหลังนั้นดูเด็ดขาดไร้เยื่อใย คล้ายกับว่าหากอยู่ต่ออีกแค่วินาทีเดียวก็ปวดหัวจะแย่
โจวซิ่วหลานยังคงกำหมวกฟางที่เพิ่งกลับจากไร่จนยังไม่มีเวลาวางลงไว้ในมือ เธอสบตากับจ้าวกั๋วชิ่งแวบหนึ่งแล้วถอนหายใจออกมา
“ทุกคนเข้ามาข้างในก่อนเถอะ” โจวซิ่วหลานผลักประตูบ้านเปิดออกพลางส่งเสียงร้องเรียก
เยาวชนปัญญาชนใหม่หกคนทยอยเดินเรียงแถวเข้ามา สัมภาระกองพะเนินไปครึ่งลานบ้าน แต่ละคนร้อนจนเหงื่อท่วมหัว พากันเหลียวซ้ายแลขวาสำรวจสภาพแวดล้อมรอบตัว