ตอนที่ 97 เยาวชนปัญญาชนใหม่อีกรุ่น

กลางคืน หลังจากเซี่ยซูฉินล้างหน้าล้างตาเสร็จ เธอควรจะอ่านหนังสือสักสองสามหน้าแล้วเข้านอนเหมือนทุกที ทว่าสายตากลับเหลือบมองไปยังสมุดบันทึกเล่มนั้นอย่างควบคุมไม่ได้

เหลือบมองอยู่สามสี่รอบ ในที่สุดเธอก็ถอนหายใจ หยิบสมุดบันทึกกลับมาเปิดดูอีกครั้ง

ใบไม้ใบนั้นคั่นอยู่ระหว่างหน้ากระดาษอย่างเงียบสงบ เธอหยิบใบไม้ออกมา แล้วเพ่งมองตรงหน้าตะเกียงน้ำมันก๊าดอีกรอบ

“คิดอะไรกันอยู่นะ” เธอพึมพำเสียงเบา คั่นใบไม้กลับเข้าไปในสมุดตามเดิม แล้วโยนไว้ข้างหมอนอย่างไม่ใส่ใจ

เธอพิงผ้าห่มฟูกนอนคิดอยู่อีกครู่หนึ่ง ความรู้สึกประหลาดที่ยากจะอธิบายในใจนั้น ราวกับเศษหนามแหลมเล็กทิ่มตำอยู่ตรงซอกนิ้ว

เซี่ยซูฉินสูดหายใจเข้าลึก กดข่มความคิดนั้นลงไป

บางทีเธออาจจะคิดมากไปเอง เธอไม่ได้ติดต่อกับซูเหวินเซวียนบ่อยนัก รวม ๆ กันแล้วแทบไม่ได้คุยกันกี่ประโยคด้วยซ้ำ