ตอนที่ 94 เรื่องว่างกลางฤดูร้อน

เพียงพริบตาเดียว ปฏิทินก็พลิกผ่านไปหลายหน้า จนล่วงเข้าสู่เดือนกรกฎาคม

ความเย็นสบายช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิมลายหายไปจนสิ้น ฤดูร้อนจัดพัดพาคลื่นความร้อนถาโถมเข้าใส่

ต้นกล้าเขียวขจีที่เคยเตี้ยเลี่ยดินก่อนหน้านี้ บัดนี้เติบโตจนเขียวชอุ่มหนาทึบ กลางวันแดดแผดเผาอย่างดุเดือด ในอากาศอบอวลไปด้วยไอร้อนที่ระเหยขึ้นมาจากดินและพฤกษา

เสียงจักจั่นกรีดร้องระงมขึ้นตั้งแต่เมื่อใดไม่อาจทราบ เสียงดังระงมซ้อนทับกันเป็นระลอกจนเต็มช่วงบ่าย

ชายหญิงคนเฒ่าคนแก่ในอ่าวเซี่ยงหยางต่างพากันเปลี่ยนมาสวมเสื้อผ้าฝ้ายบาง ๆ หมวกฟางกลายเป็นของจำเป็นประจำตัวยามออกจากบ้าน แม้แต่สุนัขตรงปากหมู่บ้านยังเรียนรู้ที่จะเดินเลียบโคนกำแพง คอยเลือกนอนหมอบเฉพาะตรงพื้นที่มีร่มเงาอันเบาบาง

สองเดือนมานี้วันเวลาดำเนินไปอย่างราบเรียบไร้ระลอกคลื่น วันคืนเล็ก ๆ ของจี้จือเวยนับว่ามีความสุขและสุขกายสบายใจยิ่งนัก

เธอยังคงรักษาวิถีชีวิตที่พระอาทิตย์ขึ้นก็ออกทำงาน พระอาทิตย์ตกก็พักผ่อนเช่นเดิม