ตอนที่ 91 จี้จืออวี่ลงไร่

ตีห้าเช้าตรู่ ขอบฟ้าเพิ่งจะปรากฏแสงสีขาวท้องปลาขึ้นมาเพียงเส้นบาง ๆ

ลำโพงกระจายเสียงของกองการผลิตยังไม่ทันดัง จี้จือเวยก็ตื่นขึ้นมาก่อนด้วยนาฬิกาชีวภาพ เธอนอนเหม่อมองคานบ้านอยู่บนเตียงคังอันอบอุ่นไป 3 วินาที จากนั้นก็พลิกตัวลุกขึ้นมานั่ง

วันนี้ต้องปักดำ

หลังจากล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ เธอก็ล้วงเอาปาท่องโก๋ 1 ชิ้น ซาลาเปาเนื้อลูกใหญ่ 2 ชิ้น และน้ำเต้าหู้ร้อน ๆ อีก 1 ถ้วยออกมาจากมิติ พอกินเสร็จก็เติมอาหารสุนัขให้หวงโต้ว

ช่วงต้นเดือนพฤษภาคมของมณฑลเฮยหลงเจียง แม้น้ำในนาข้าวจะไม่เย็นเฉียบเข้ากระดูกเหมือนในฤดูหนาว แต่ช่วงเช้าตรู่พอเหยียบย่ำลงไปก็ยังเย็นยะเยือกจนทำให้คนเราต้องสั่นสะท้านอยู่ดี

จี้จือเวยสวมเสื้อผ้าฝ้ายเก่าอย่างคล่องแคล่ว แล้วก็ค้นหมวกฟาง 1 ใบออกมาสวมไว้บนหัว

ท้องฟ้ายังเจือด้วยสีฟ้าอมเทาสลัว ๆ บนถนนในหมู่บ้านมีทั้งคนที่แบกจอบ หิ้วกาต้มน้ำ แบกตะกร้ากล้าไม้ ต่างพากันรวมตัวกันเป็นกลุ่มเล็กกลุ่มน้อยมุ่งหน้าไปยังลานตากข้าว