ตอนที่ 86 แปลงวิญญาณเลเวล 15

กลิ่นอายความประทับใจของงานเลี้ยงผักป่ายังคงอบอวลอยู่ในลานบ้านเล็กอิฐเขียวอยู่อีกหลายวัน

หลังจากกินข้าวเสร็จในวันนั้น เฉินเสวี่ยเหมยก็ลูบท้องที่กลมป่องพลางนอนแผ่อยู่บนเก้าอี้ ครวญครางว่า “อิ่มจนพุงจะแตกแล้ว” อยู่ครึ่งชั่วโมง สุดท้ายก็ถูกเมิ่งหมิงฮุยทั้งพยุงทั้งกึ่งหิ้วปีกพากลับไปส่งที่ที่พักเยาวชนปัญญาชน ตลอดทางยังคงหวนนึกถึงรสชาติความสดหวานของเกี๊ยวผักกาดนาไม่รู้ลืม

วันนั้นซุนต้าหยาได้เรียนรู้ตัวอักษรไปไม่น้อย ตอนจะกลับมือยังคงกำหนังสือเรียนภาษาจีนเล่มเก่าที่เซี่ยซูฉินมอบให้ไว้แน่น ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ ราวกับได้กอบกุมฤดูใบไม้ผลิเอาไว้ทั้งฤดูกาล

วันเวลาผ่านไปอย่างเอื่อยเฉื่อยเช่นนี้

สายลมช่วงปลายเดือนเมษายนเริ่มเจือกลิ่นอายความอบอุ่นของต้นฤดูร้อน ดอกไม้ป่าบนคันนาจากที่เคยขึ้นประปรายกลายเป็นผลิบานแผ่ขยายเป็นผืนกว้าง ดอกแดนดิไลอันทรงกลมฟูนุ่มถูกลมพัดกระจาย ปลิวคว้างร่วงหล่นลงบนผืนดินดำที่เพิ่งถูกพลิกดินไป