ตอนที่ 85 งานเลี้ยงผักป่า

ช่วงตอนเย็น ตอนที่เฉินเสวี่ยเหมยกลับมาจากลานบ้านเล็กอิฐเขียวถึงที่พักเยาวชนปัญญาชน ในมือยังกำผักป่ากำหนึ่งที่จี้จือเวยยัดให้เธอมา

ในห้องครัวมีกลิ่นอายจืดชืดอันเป็นเอกลักษณ์ของโจ๊กข้าวโพดลอยอบอวล เยาวชนปัญญาชนสองสามคนกำลังนั่งยอง ๆ แทะหมั่นโถวข้าวโพดอยู่ข้างเตาไฟ พอเห็นเธอเดินเข้าประตูมา เจิ้งเสี่ยวหม่านก็เงยหน้าขึ้นเป็นคนแรก “เสวี่ยเหมยกลับมาแล้วเหรอ ในมือถืออะไรมาน่ะ”

“ผักกูด ต้าหยาขึ้นเขาไปเก็บมาวันนี้ อ่อนมากเลย” เฉินเสวี่ยเหมยวางต้นหอมป่าสดชื่นกำนั้นลงบนเตาไฟ โคนต้นหอมสีขาวอ่อนนุ่มดุจหยก ใบต้นหอมสีเขียวขจีสดชื่น กลิ่นหอมสดชื่นระลอกนั้นทำให้กลิ่นอายอับทึบที่อบอวลอยู่ในห้องครัวมาทั้งบ่ายเจือจางลงไปเกินครึ่งในชั่วพริบตา

หลี่หม่านชางขยับเข้ามาใกล้พลางสูดจมูก “กลิ่นนี้หอมฟุ้งเตะจมูกจริง ๆ เอาไปผัดไข่ไก่นี่สุดยอดไปเลย”

“จริงสิ พรุ่งนี้ฉันกับพวกจือเวยนัดกันว่าจะขึ้นเขาไปเก็บผักป่า พวกเธอจะไปกันไหม ตอนนี้ผักป่ากำลังสดใหม่อ่อนนุ่มน่ากินเลย” เฉินเสวี่ยเหมยมองไปรอบ ๆ

“ไป ๆ ๆ” เจิ้งเสี่ยวหม่านยกมือขึ้นเป็นคนแรก