เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เรื่องราวของหลิวเสี่ยวหงเปรียบเหมือนหินก้อนหนึ่งที่โยนลงไปในสระน้ำของอ่าวเซี่ยงหยาง เกิดระลอกคลื่นกระเพื่อมไหวอยู่หลายวง แล้วจึงค่อย ๆ สงบลงอีกครั้ง
จ้าวเถี่ยจู้กับหลิวหย่งฝูเปิดประชุมติดต่อกันสองครั้ง ถือโทรโข่งสังกะสีย้ำอยู่หลายรอบว่า “ห้ามปล่อยข่าวลือมั่วซั่ว ห้ามสืบเสาะส่งเดช ห้ามแต่งเรื่องขึ้นมาเอง” บรรยากาศเอะอะฮือฮานั้นถึงได้ถูกกดให้เงียบลง
วันเวลาเปลี่ยนกลับไปเป็นรูปแบบที่จี้จือเวยชอบที่สุดอีกครั้ง นั่นคือเรียบง่าย มั่นคง และอบอุ่น
ทุกวันตื่นขึ้นมาลงไร่ตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง หว่านเมล็ด กำจัดวัชพืช ถอนแยกต้นกล้า ใส่ปุ๋ย งานเรียงรายแน่นเอี้ยดเต็มไปหมด
แต้มแรงงานหกแต้มของจี้จือเวยมั่นคงดั่งหินผา ช่วงที่การไถพรวนฤดูใบไม้ผลิยุ่งยังหาเพิ่มได้อีกหนึ่งหรือสองแต้ม ส่วนเฉิงเยี่ยนชวนยิ่งคงเส้นคงวาด้วยการทำแต้มแรงงานเต็มอย่างสม่ำเสมอ จนบรรดาผู้ชำนาญงานทั้งหลายเห็นแล้วต้องเดาะลิ้นด้วยความทึ่ง