ตอนที่ 80 ล่อเหยื่อ

เช้าตรู่วันถัดมา เฉิงเยี่ยนชวนก็ปรากฏตัวขึ้นที่กองการผลิต

ไหล่กว้างขายาวพอยืนท่ามกลางฝูงชน ความกดอากาศรอบข้างพลอยลดฮวบลงไปถึงสามส่วน

“เยาวชนปัญญาชนเฉิง! นายกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน” นั่นคือเสียงดังลั่นอันเป็นเอกลักษณ์ของหลิวจ่าวฮวา

“ถึงเมื่อคืนครับ”

จี้จือเวยผลักเปิดประตูบ้าน แสงยามเช้าทาบทับลงบนลาดไหล่ของเขา เส้นผมน่าจะเพิ่งสระมาเสร็จหมาด ๆ จึงยังคงมีความชื้นหลงเหลืออยู่เล็กน้อย ตอหนวดเคราสีน้ำเงินเขียวตรงคางถูกโกนจนเกลี้ยงเกลา คนทั้งร่างแลดูมีจิตวิญญาณขึ้นกว่าเมื่อคืนนี้หลายเท่าตัวนัก

“อรุณสวัสดิ์” จี้จือเวยโค้งหัวคิ้วและหางตาให้เขา

“อรุณสวัสดิ์” มุมปากของเฉิงเยี่ยนชวนคลายลงเล็กน้อยจนแทบมองไม่เห็น จากนั้นก็ก้าวเดินมาเคียงข้างเธออย่างเป็นธรรมชาติ ทั้งสองเดินเคียงบ่าเคียงไหล่มุ่งหน้าไปยังแปลงเพาะปลูก

ผู้คนที่พบเจอบนท้องถนนมีมากกว่าปกติหลายเท่านัก

หวังม่ายเหมียวคล้องตะกร้าเดินออกมา พอเห็นเฉิงเยี่ยนชวนเข้าก็ชะงักไปครู่หนึ่ง “ไอ้หยา! เยาวชนปัญญาชนเฉิงกลับมาแล้วเหรอ ถึงตั้งแต่เมื่อไหร่กันล่ะ”