เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
การปรากฏตัวของตำรวจและสหพันธ์สตรีเปรียบเสมือนน้ำเย็นจัดถังหนึ่งที่สาดรดลงมาตั้งแต่หัวจรดเท้า ดับไฟโทสะในลานบ้านตระกูลซุนจนเย็นเฉียบถึงขั้วหัวใจ
ภาพเหตุการณ์ที่เมื่อครู่ยังเอะอะโวยวายจนไก่บินสุนัขกระโดด พลันเงียบสงบลงในชั่วพริบตา
ทีแรกซุนต้าหยายังตัวสั่นเทาไม่กล้าเอ่ยปาก จนกระทั่งเจ้าหน้าที่สหพันธ์สตรีกุมมืออันเย็นเฉียบของเธอไว้เบา ๆ เธอจึงคล้ายกับถูกเปิดสวิตช์อะไรกัน น้ำตาหลั่งไหลทะลักออกมาดั่งสายน้ำ พรั่งพรูความทุกข์ระทมที่อัดอั้นมานานหลายปีออกมาจนหมดสิ้น
ถูกขังในห้องเก็บฟืน ไม่ให้กินข้าว ใช้ไม้กวาดข้าวฟ่างฟาดเอาเป็นเอาตาย คิดจะขายเธอให้คนปัญญานิ่มเพื่อแลกกับสินสอด... แต่ละเรื่องราวพูดออกมาจนผู้คนที่อยู่ในเหตุการณ์รู้สึกเย็นวาบไปทั้งแผ่นหลัง
หญิงแซ่ซุนยังคิดจะแผลงฤทธิ์อาละวาด ทว่าถูกสายตาของสหายตำรวจตวัดมองกลับมา เสียงหวีดร้องที่ลำคอจึงถูกกลืนกลับไปจนกลายเป็นเพียงเสียงพึมพำเหมือนยุงบิน