ตอนที่ 65 แย่งคน

จ้าวเถี่ยจู้ฟังซุนต้าหยาตะโกนถ้อยคำเหล่านั้นออกมาด้วยเสียงสั่นเครือ ใบหน้าดำคล้ำราวกับก้นหม้อที่ถูกเผาไฟหลังฤดูใบไม้ร่วง

ชาวบ้านที่ยืนมุงดูส่งเสียงฮือฮากันเซ็งแซ่ เสียงที่เคยพึมพำว่า “เรื่องในบ้านคนนอกอย่ายุ่ง” พลันถูกกลบหายไปจนหมดสิ้นในชั่วพริบตา

ป้าอ้วนตบต้นขาตนเองพลางด่ากราดจนน้ำลายกระเซ็น “เงิน 100 หยวนซื้อหนึ่งชีวิตคน! จิตใจของหญิงแซ่ซุนอย่างแกมันกระโดดออกมาจากซอกหินหรือยังไง”

หลิวจ่าวฮวาก็พุ่งเข้ามาช่วยเสริม “ต้าหยาเพิ่งจะอายุเท่าไหร่! แกผลักเธอลงกองเพลิง แกยังเป็นคนอยู่ไหม!”

หญิงแซ่ซุนถูกด่าจนหน้าม้าน แหกปากร้องโหยหวนเสียงดังยิ่งกว่าเดิม “ฉันเลี้ยงมันมา 15 ปี! ฉันอยากจะจัดการยังไงก็จัดการอย่างนั้น! พวกแกเกี่ยวอะไรด้วย!”

สถานการณ์ตกอยู่ในภาวะคุมเชิงกันจนยากจะคลี่คลายอยู่ชั่วขณะ

ทันใดนั้นเอง จากที่ไกล ๆ ก็มีเสียงฝีเท้าสับสนอลหม่านแว่วดังเข้ามา

พร้อมกับเสียงแหลมสูงของผู้หญิงคนหนึ่ง “ซุนเอ้อร์ไหล! คนล่ะ ตกลงกันแล้วว่าเช้าวันนี้จะมารับคน ทำไมถึงเงียบกริบไม่มีความเคลื่อนไหวอะไรเลย”