ตอนที่ 67 ตัดขาดจากครอบครัว

หลังจากหญิงแซ่ซุนและซุนเอ้อร์ไหลถูกตำรวจคุมตัวไปแล้ว ชาวบ้านที่มามุงดูกลับยังไม่แยกย้ายไปจนหมด พากันจับกลุ่มสองสามคนกดเสียงต่ำซุบซิบวิพากษ์วิจารณ์กันเสียงหึ่ง ๆ

ซุนต้าหยายืนอยู่ข้างสหายหลินจากสหพันธ์สตรี ห่อหุ้มร่างกายด้วยเสื้อคลุมบุฝ้ายหนาเตอะที่ยืมมาชั่วคราว ทั้งร่างหดเกร็งเป็นก้อนเล็ก ๆ ราวกับสัตว์ร้ายตัวน้อยที่เพิ่งถูกช้อนขึ้นมาจากช่องน้ำแข็ง

เธอผอมจนโหนกแก้มปูดโปน ขับเน้นให้ดวงตาคู่นั้นดูโตเป็นพิเศษ ทว่าความด้านชาสีเทาหม่นหมองในนั้นกำลังค่อย ๆ เลือนหายไปทีละน้อย ๆ ประหนึ่งผืนน้ำแข็งที่ปริแตก ด้านใต้จึงเริ่มมีชีวิตชีวาของสายน้ำ

สหายหลินย่อตัวลงกุมมือเธอไว้ ผ่อนเสียงเบาลงมาก “ต้าหยา ย่ากับอาสองของเธอคงยังไม่กลับมาในเร็ว ๆ นี้หรอก ทางตำรวจต้องทำการสืบสวนต่อไป ใครควรโดนตัดสินลงโทษก็ตัดสิน ใครควรโดนปรับก็ปรับ ช่วงสองสามวันนี้เธอพักผ่อนให้ดีก่อน ฟื้นฟูร่างกายให้แข็งแรงเสียหน่อย”

ซุนต้าหยาพยักหน้า ริมฝีปากขยับไหวคล้ายอยากจะเอะไรกัน แต่ก็กลืนกลับลงไป

จ้าวเถี่ยจู้ยืนอยู่ข้าง ๆ ถูนิ้วมือที่เย็นจนแข็งเกร็งไปมา คิ้วยังคงขมวดมุ่น