ตอนที่ 46 ทำแยมผลไม้

เซี่ยซูฉินถูกคนทั้งสองพยุงซ้ายขวา กระโดดขาเดียวมาตลอดทาง ในที่สุดก็มาถึงปากหมู่บ้าน

“บ้านคุณอาซ่งอยู่ข้างหน้านี้แล้ว” จี้จือเวยหอบหายใจเบา ๆ พลางยกแขนที่พยุงเซี่ยซูฉินให้กระชับขึ้นอีกนิด

เฉิงเยี่ยนชวนคอยพยุงอยู่อีกฝั่งอย่างมั่นคง ไม่ได้พูดอะไรกัน ทว่าก้าวเท้าคอยประสานเข้ากับจังหวะของเธอตลอด แม้ทั้งสามคนจะเดินช้า ทว่าก็นับว่ามั่นคงราบรื่นดี

คุณอาซ่งที่เป็นหมอเท้าเปล่าปีนี้อายุห้าสิบต้น ๆ เป็นหมอเท้าเปล่าอยู่ที่อ่าวเซี่ยงหยางมาเกือบทั้งชีวิต คนในหมู่บ้านบ้านไหนปวดหัวตัวร้อนหรือฟกช้ำดำเขียวล้วนมาหาเขาทั้งนั้น

ลานบ้านของเขาไม่ใหญ่นัก หน้าประตูตากสมุนไพรไว้หนึ่งกระด้ง ในอากาศลอยอบอวลไปด้วยกลิ่นยาที่ขมอมหวาน

คุณอาซ่งได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวจึงเงยหน้าขึ้น เห็นคนสองคนพยุงคนหนึ่งเดินเข้ามา ก็รีบวางงานในมือลงแล้วปรี่เข้ามาต้อนรับ

“ไอ้หยา ไปโดนอะไรมาล่ะเนี่ย เร็วเข้า พยุงเข้ามา นั่งตรงนี้”

จี้จือเวยกับเฉิงเยี่ยนชวนพยุงเซี่ยซูฉินเข้าไปในห้องโถง ให้เธอนั่งลงบนม้านั่ง