ตอนที่ 37 ข่าวลือเปรียบดั่งดาบ

เหอลี่เจวียนกำเงินและคูปองปึกนั้นไว้ในมือ ตอนเดินออกมาจากป่าต้นหวงไหวโบราณ มุมปากยังคงประดับรอยยิ้มภาคภูมิใจอยู่จาง ๆ

ขณะที่ซุนเจี้ยนหมิงควักเงินสีหน้าดูไม่ค่อยดีนัก แต่เธอหาได้สนใจไม่ อย่างไรเสียเงินก็ถึงมือแล้ว เรื่องลูกจ้างชั่วคราวเขาก็ตอบตกลงแล้ว การค้าครั้งนี้ไม่ขาดทุน

เธอเดินกลับถึงที่พักเยาวชนปัญญาชน อาศัยจังหวะที่ไม่มีใครสังเกต ซ่อนเงินและคูปองไว้อย่างระมัดระวัง

หลิวเสี่ยวหงเดินเข้ามาหยิบของเห็นเธอยิ้มจนซ่อนไม่อยู่ จึงเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น “เยาวชนปัญญาชนเหอ วันนี้ทำไมเธออารมณ์ดีขนาดนี้ล่ะ”

“มีด้วยเหรอ ไม่มีอะไรสักหน่อย” เหอลี่เจวียนกดมุมปากลง

อีกด้านหนึ่งซุนเจี้ยนหมิงมองแผ่นหลังที่ห่างออกไปของเธอ รอยยิ้มบนใบหน้าค่อย ๆ หุบลงจนหมดสิ้น หรี่ตาจ้องมองอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหันหลังกลับบ้าน

“แม่มันเอ๊ย” เขาเตะถังไม้เปล่าใบหนึ่งตรงมุมกำแพงจนล้มคว่ำ เสียงดังโครมครามทำเอาหม่าซี่ยวเฟิ่งที่อยู่ในห้องครัวตกใจจนต้องโผล่หัวออกมาดู

“เกิดอะไรขึ้นเนี่ย” ในมือหม่าซี่ยวเฟิ่งยังคงถือตะหลิวไว้ พลางมองดูลูกชายที่สีหน้าบึ้งตึงมืดมน