ตอนที่ 34 แผนการของหวังฮุ่ยหรู

หลังย่างเข้าสู่ฤดูหนาว น้ำในแม่น้ำของอ่าวเซี่ยงหยางก็เย็นเฉียบจนแทงลึกถึงกระดูก ผิวน้ำมีน้ำแข็งบางแผ่นเล็ก ๆ ลอยเคว้งอยู่แล้ว สายลมพัดผ่านผิวน้ำ กรรโชกดงต้นกกริมฝั่งจนส่งเสียงสวบสาบดังระงม

นับตั้งแต่วันที่เฉิงเยี่ยนชวนย้ายออกจากที่พักเยาวชนปัญญาชน ความคิดบางอย่างในใจของหวังฮุ่ยหรูก็เติบโตอย่างบ้าคลั่งราวกับหญ้าป่า

เธอแอบสังเกตร่องรอยการเคลื่อนไหวของเฉิงเยี่ยนชวนอย่างแนบเนียนติดต่อกันหลายวัน

ทุกวันช่วงบ่ายหลังเลิกงาน เฉิงเยี่ยนชวนมักจะเดินเลี่ยงตามทางเดินเล็ก ๆ ริมแม่น้ำไปช่วงหนึ่ง เพื่อลัดกลับไปยังลานบ้านเล็กอิฐดินดิบที่เพิ่งเก็บกวาดเสร็จใหม่ ๆ ของตน

ทางช่วงริมแม่น้ำตรงนั้นเงียบสงัด ต้นกกแห้งสีเหลืองสูงครึ่งตัวคน บดบังสายตาจากถนนใหญ่ได้อย่างพอดิบพอดี

พอคิดว่าวันข้างหน้าจะได้ผูกมัดตัวเองไว้กับเฉิงเยี่ยนชวนอย่างเปิดเผยชอบธรรม และหลุดพ้นจากวันเวลาอันยากลำบากในที่พักเยาวชนปัญญาชนอย่างสิ้นเชิง หัวใจในทรวงอกของหวังฮุ่ยหรูก็เต้นระรัวดังปัง ๆ

บ่ายวันนี้ เสียงนกหวีดเลิกงานดังขึ้น อาทิตย์อัสดงย้อมต้นกกริมฝั่งแม่น้ำจนกลายเป็นสีเหลืองสลัวไปทั่วผืน