ตอนที่ 33 เฉิงเยี่ยนชวนเลี้ยงข้าว

ใช้เวลาไม่กี่วัน บ้านดินดิบซอมซ่อสองหลังที่เฉิงเยี่ยนชวนกับเซี่ยซูฉินเช่าไว้ก็ซ่อมแซมเสร็จสิ้น

กระเบื้องใหม่บนหลังคาปูไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย กำแพงบ้านที่พังทลายถูกตบดินอัดแน่นขึ้นมาใหม่ หญ้าป่าในลานบ้านถูกถางจนสะอาดสะอ้าน รั้วไม้ไผ่ก็ปักมัดไว้อย่างแน่นหนามั่นคง

บ้านพัง ๆ สองหลังเดิมที่ดูเหมือนใกล้จะถล่มลงมา ยามนี้แลดูใหม่เอี่ยมขึ้นมาทันตา แม้จะเทียบไม่ได้กับลานบ้านเล็กอิฐเขียวของจี้จือเวย ทว่าใช้บังลมกันฝนได้เพียงพออย่างแน่นอน

กระทะเหล็กในห้องครัวเป็นของใหม่ เตียงเตาก็ก่อขึ้นใหม่เช่นกัน เพียงก้าวเข้าบ้านก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายดินแห้งผสมฟางข้าวสาลี อบอุ่นทั้งยังให้ความรู้สึกมั่นคงปลอดภัย

ในวันย้ายบ้าน คนในกองการผลิตไม่น้อยต่างพากันมาร่วมวงสนุก

หลิวจ่าวฮวาถือชามยืนเดาะลิ้นอยู่ตรงประตูบ้าน “จุ๊ จุ๊ จุ๊ ดูประสิทธิภาพของคนอื่นเขาเสียสิ ไม่กี่วันก่อนยังลมโกรกฝนรั่วอยู่แท้ ๆ ตอนนี้จัดเสียเหมือนบ้านใหม่เลย”

“เยาวชนปัญญาชนที่มาสองรุ่นนี้ มีตั้งหลายคนฐานะไม่เลวเลยนะ” ป้าอ้วนเกาะรั้วไม้ไผ่ชะโงกหน้ามองเข้าไปข้างใน