เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กลิ่นอายควันไฟของงานเลี้ยงแต่งงานจางหายไปสามวันแล้ว เศษกระดาษสีแดงในลานบ้านของเลขาธิการหลิวถูกลมพัดจนสะอาดสะอ้าน แม้กระทั่งคราบน้ำมันไม่กี่หยดตรงโคนกำแพงก็ยังถูกหลี่กุ้ยหลานขัดถูไปถึงสองรอบ
ในกองการผลิตกลับคืนสู่ความสงบเงียบดังวันวานอีกครั้ง บรรยากาศเฉื่อยชาในช่วงว่างเว้นจากการทำไร่ทำนาก็ค่อย ๆ แผ่ซ่านขึ้นมาอีกหน
เที่ยงวันนั้น จี้จือเวยกำลังทำเครื่องกำบังเพิ่มความอบอุ่นให้เล้าไก่ จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงเคาะตอกโป๊กเป๊กดังแว่วมาจากที่ไกลออกไปไม่มากนัก
เธอเงี่ยหูฟังอยู่ครู่หนึ่ง ดูเหมือนจะมีคนกำลังซ่อมแซมบ้านเรือน
หวงโต้วตั้งหูชันขึ้นแล้วเห่าไปทางทิศนั้นสองที
“พอแล้ว อย่าเห่าส่งเดช” จี้จือเวยตบหัวมันเบา ๆ ทีหนึ่ง ตัวเธอเองก็อดสงสัยไม่ได้ จึงผลักประตูบ้านแล้วชะโงกหน้ามองออกไปข้างนอก
เสียงนั้นดังมาจากบ้านดินดิบสองหลังทางฝั่งซ้ายของเธอที่ทิ้งร้างทรุดโทรมมาเนิ่นนาน อยู่ห่างจากลานบ้านเล็กของเธอไปแค่ราว ๆ สองร้อยเมตรเท่านั้น