เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
แดดวันที่สองของการเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วงร้อนแรงยิ่งกว่าวันแรก ในไร่ข้าวโพดอบอ้าวราวกับครอบเตาไฟใบใหญ่ไว้ ขอบใบข้าวโพดที่กว้างใหญ่คมกริบ หากไม่ระวังแม้แต่นิดเดียวก็จะบาดแขนหรือใบหน้าจนเกิดเป็นรอยแดงเล็ก ๆ นับไม่ถ้วน
จี้จือเวยมัดปลายแขนเสื้อที่ผูกไว้ให้แน่นขึ้นอีก ดึงหมวกฟางลงต่ำ ๆ
เพิ่งเช็ดเหงื่อออกไป ก็ได้ยินหัวหน้ากองการผลิตตะโกนสุดเสียง “เยาวชนปัญญาชนจี้ เยาวชนปัญญาชนเฉิง พวกนายสองคนจับคู่กัน ไปเก็บข้าวโพดแถบติดเนินเขาตรงหัวแถวด้านตะวันออกนั่น! เยาวชนปัญญาชนเฉิงมือไว เยาวชนปัญญาชนจี้ทำงานรอบคอบ พวกนายสองคนจับคู่กัน วันนี้เก็บหมดแน่ ๆ!”
จี้จือเวยได้ยินเสียงก็เงยหน้าขึ้น สบเข้ากับสายตาของเฉิงเยี่ยนชวนที่มองมาพอดี
ดงต้นข้าวโพดผืนใหญ่บดบังแสงตะวันไปเกินครึ่ง เขายืนอยู่ตรงทางเข้าร่องแปลง บนหัวไหล่มีใบข้าวโพดแห้งกรอบร่วงหล่นอยู่สองสามใบ ผิวสีข้าวสาลีชุ่มไปด้วยเม็ดเหงื่อบาง ๆ โครงหน้ายิ่งดูคมคายลึกซึ้งท่ามกลางแสงเงาที่สว่างสลับมืด
“ได้” เฉิงเยี่ยนชวนตอบรับเรียบ ๆ ถือจอบขุดอันคมกริบเดินเข้ามา