ตอนที่ 10 ภัยร้ายที่สหกรณ์ประชาคม

พอมาถึงสหกรณ์ประชาคม เกวียนก็จอดลงตรงหน้าประตูใหญ่สหกรณ์จัดจำหน่าย

ทุกคนแยกย้ายกันไปซื้อของที่ตัวเองต้องการ บ่ายสองโมงยังคงกลับมารวมตัวกันที่เดิม

จี้จือเวยไม่มีของอะไรกันที่ต้องจัดหา จึงแยกตัวออกจากทุกคนแล้วมุ่งตรงไปยังที่ทำการไปรษณีย์เพื่อโทรศัพท์ อีกทั้งแวะไปดูว่าพัสดุที่พ่อแม่ส่งมาถึงหรือยัง

เธอเกาะอยู่บนเคาน์เตอร์ที่ทำการไปรษณีย์กรอกแบบฟอร์ม ส่งเงินให้ รออยู่สิบกว่านาที สายโทรศัพท์ก็ต่อติด

ฝั่งโน้นคนรับสายคือพนักงานต่อสายโทรศัพท์ของโรงงานทอผ้า โอนสายไปสองต่อถึงต่อเข้าไปยังห้องทำงานของจี้เฟิงได้

“พ่อคะ หนูเอง เวยเวย”

เสียงของจี้เฟิงชะงักไปเล็กน้อยอย่างเห็นได้ชัด จากนั้นก็ดังขึ้นมาอีกหลายส่วน “จัดการเรื่องที่พักเรียบร้อยดีไหม อาหารการกินอยู่สบายดีหรือเปล่า แม่ของลูกสองวันนี้บ่นหาลูกทุกวันเลย”

“ทุกอย่างเรียบร้อยดีค่ะ พรุ่งนี้ถึงจะเริ่มงานอย่างเป็นทางการ พ่อบอกแม่นะว่าไม่ต้องเป็นห่วงหนู” จี้จือเวยกุมหูโทรศัพท์ น้ำเสียงเจือรอยยิ้ม “พี่ใหญ่กับพี่สาวรองล่ะคะ”

“พี่ชายลูกอยู่ในโรงงาน พี่สาวลูกวันนี้สลับวันหยุดอยู่บ้าน เดี๋ยวพ่อค่อยบอกพวกเขาให้”