ตอนที่ 9 ไปสหกรณ์ประชาคม

ท้องฟ้าเริ่มโพล้เพล้ ห้องครัวส่งกลิ่นหอมโชยออกมา

จ้าวกั๋วชิ่งง่วนอยู่กับการเตรียมกินข้าว บอกว่าเป็นการต้อนรับคนใหม่ แต่อันที่จริงในใจพวกเยาวชนปัญญาชนรุ่นเก่าต่างแอบคาดหวังอยู่บ้าง — เยาวชนปัญญาชนใหม่รุ่นนี้หลายคนดูท่าทางฐานะครอบครัวดี ไม่แน่ว่าอาจควักธัญพืชละเอียดหรือของแห้งออกมาบ้าง จะได้พลอยลิ้มรสของดีไปด้วย

บนเตาไฟมีกระทะเหล็กใบใหญ่กำลังเดือดปุด ๆ โจวซิ่วหลานเปิดฝาหม้อแล้วคนไปมา โจ๊กข้าวโพดที่เหลวเป๋ว มีใบผักป่าลอยอยู่สองสามใบ แม้แต่ละอองน้ำมันก็แทบไม่เห็น

กระด้งไม้ไผ่ข้าง ๆ วางเรียงหมั่นโถวแป้งหยาบสีเทาหม่นไว้สองสามก้อน บีบดูแล้วแข็งโป๊ก ถือไว้ในมือใช้แทนก้อนอิฐได้เลย

“กินข้าวได้แล้ว” จ้าวกั๋วชิ่งเดินไปที่ลานบ้านแล้วตะโกนขึ้นมาประโยคหนึ่ง

จี้จือเวยได้ยินแล้วคิดดูครู่หนึ่ง หยิบส้มกระป๋องออกมาจากในตู้หนึ่งกระป๋อง แล้วถือออกไป

เฉินเสวี่ยเหมยเห็นอาหารกระป๋องในมือเธอ สีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย “ทำไมเธอถึงยังเอาอาหารกระป๋องออกมาล่ะ”