ตอนที่ 65 ความกลัดกลุ้มของซางต้าจ้วง

ตอนที่ 65 ความกลัดกลุ้มของซางต้าจ้วง

แม้เถาซานว่างจะเฝ้าอยู่ แต่ลึก ๆ ในใจก็เริ่มหย่อนยานลงบ้าง

เขาไม่ค่อยอยากเป็นศัตรูกับคนตระกูลซางอีกแล้ว พวกเขาลงมือหลายครั้ง แต่ไม่เคยได้เปรียบเลยสักครั้ง โดยเฉพาะฝีมือของเด็กตระกูลซางคนนั้น ทำให้เขาตกใจจริง ๆ

นี่ไม่ใช่ความสามารถที่เด็กบ้านนอกคนหนึ่งควรมีอย่างแน่นอน

น่าเสียดายที่คนในครอบครัวถูกความโกรธบดบังจนขาดสติ จำเพียงว่านี่คือครอบครัวบ้านนอก เป็นคนที่ไม่ควรมาล่วงเกินพวกตน แต่กลับมองข้ามความสามารถของอีกฝ่าย

หรือพูดให้ถูกคือ ความริษยาทำให้พวกเขาไม่ยอมมองความสามารถของผู้อื่น เอาแต่คิดจะทวงหน้าตาที่เสียไปกลับคืนมา

แต่จะทวงกลับคืนมาได้จริงหรือ

เถาซานว่างถอนหายใจ ตั้งแต่เด็กเขาก็ติดตามพี่ชายทั้งสองไปต่อยตี ใช้ความรุนแรง หลอกลวงต้มตุ๋น จนได้รับอิทธิพลเลวร้ายอย่างลึกซึ้ง

ต่อให้ในใจเริ่มคิดถอย เขาก็รู้ดีว่าไม่มีทางหันหลังกลับได้อีกแล้ว และพี่ชายทั้งสองก็ไม่มีวันยอมให้เขาถอย

เถาซานว่างเกาศีรษะอย่างหงุดหงิด พอเงยหน้าขึ้นก็สบเข้ากับดวงตาคู่หนึ่งที่กำลังพิจารณามองเขา